kaç zaman oldu diye geçirdim aklımdan. aslında o anda en son ne zaman bir kadına ilan-ı aşk ettiğimi düşünmem, mekanın alakasızlığı bakımından yersizdi. fakat bazen olur böyle şeyler. hiç olmayacak yerde, olmayacak şeyler düşünür ve olayı biraz daha abartarak olmayacak şeyler zırvalarsınız. feci halde rezil olursunuz fakat bu çokta umrunuzda olmaz. tabii gerçekten umur mekanizmanın laçka ise. orada, o düşünceler içinde boğulmam safi ahmakçaydı. karşımda oturmuş, bacak bacak üstüne atarak ona uzattığım dosyayı göz ucuyla inceleyen bu zarif ve çekici kadının karşısında bunları düşünüyor olmam..

bacaklarını indirdi ve bakışlarını dosyadan çekip gözlerime iliştirdi. bir sigara yakıp gözlerimi süzmeye başladı. -dumansız hava sahası sanırım burada geçersizdi- kadın resmen gözlerimi kesiyordu. bu saçmaydı, kurguladığım fantezilere göre odak noktası gözlerim olmamalıydı. hayatımda gördüğüm en iyi sigara içen kadındı. tanrım, hala bakışları gözlerimdeydi.

-dosyada ilginizi çeken şeyler oldu mu?
-evet, göz rengin ile sigara markan.
-o bilgilerin senaryo taslağımı içeren dosyamda olduğuna emin misiniz?

tuhaf bir kahkaha patlattı. kulağıma tecavüz edercesine atılmış bir kahkahaydı. beni önce tahrik etmek istediğini sonrada küçümsediğini iddia eden bir kahkahaydı. bakışlarımın, görüşmede ki ilk dakikadan bu yana hep aynı donuklukta kalmasından kaynaklanan hayalkırıklığı onun işini yapmasını engelliyordu.

-kadınlar ilginizi fazlasıyla çekiyor sanırım. (bakışları biraz daha aşağı kaymıştı)
-bunuda nereden çıkardınız?
-bakışlarınızdan.

neden oyun oynuyorduk ki, buraya geliş amacım ile aramızda geçen diyaloglar arasında dağlar kadar fark vardı. bakışlarımda ki donukluk hala geçmemişti. ve o kadın, aynı bakışlardan her saniye farklı şeyler algılıyordu.

-senaryo ile sormak istediğiniz bir soru var mıydı?
-işime yaramaz.

lanet olsun! yine aynı saçmalık. bu kadını biliyordum ve onu düzmeye yeltenmediğim için üzerinde aylardır kafa patlattığım senaryom bulunduğum bölgede ki tek işveren tarafındanda reddedilmişti.

seneye bu zamanlar bir senaryo daha yazacağım ve o berbat kahkahaya sahip, aslında hiçde çekici olmayan kadın hala o sandalyede oturuyor olursa, bu sefer kafasına poşet geçireceğim.

sıkıntıyla dışarı çıktım, bir sigara yaktım ve caddeye bakarak şöyle dedim;
-boşversene oğlum, sen kendi hayat filmini zaten oynuyorsun. her ne kadar berbat bir film olsada.. hadi biraz içelim..

sonunu bilmediğim bir sokağa dalıp, başını bilmediğim bir caddeye çıkmak üzere yol aldım..